FANDOM


Słońce – gwiazda centralna Układu Słonecznego, wokół której krąży Ziemia, inne planety tego układu,

planety karłowate oraz małe ciała Układu Słonecznego. Słońce to najjaśniejszy obiekt na niebie i główne źródło energii docierającej do Ziemi.

Fizyka

Słońce jest oddalone od Ziemi o około 150 mln km, leży w Ramieniu Oriona w galaktyce Drogi Mlecznej, 26 tys. lat świetlnych od jej środka i około 26 lat świetlnych od płaszczyzny równika Galaktyki. Okrąża centrum Drogi Mlecznej z prędkością ok. 220-260 km/s w czasie ok. 226 mln lat, co daje ponad 20 obiegów w ciągu dotychczasowej historii gwiazdy.

Słońce jest pojedynczą gwiazdą ciągu głównego (V klasa jasności). Jego typ widmowy (G2) charakteryzuje biaława barwa i obecność w widmie linii zjonizowanych i neutralnych metali oraz bardzo słabych linii wodoru. Jest ono jaśniejsze i ma większą masę niż przeciętna gwiazda w Drodze Mlecznej, spośród których około 85% stanowią czerwone karły.

Słońce jest kulą zjonizowanego gazu o masie około 2×1030 kg, z czego 74% stanowi wodór, 25% hel, a niespełna 1% pierwiastki cięższe i sporadycznie występujące proste związki chemiczne. Kula plazmy utrzymywana jest w równowadze hydrostatycznej dzięki sile grawitacji materii znajdującej się powyżej z jednej strony i rosnącym wraz z głębokością ciśnieniem gazu. W centrum ciśnienie osiąga 1016 Pa. Temperatura Słońca rośnie wraz z głębokością, dochodząc w centrum do kilkunastu milionów K, w której to temperaturze mogą zachodzić reakcje syntezy jądrowej. W przypadku gwiazd ciągu głównego reakcją jądrową, która dostarcza energii jest przemiana wodoru w hel. Gęstość materii w jądrze Słońca wynosi 1,5×105 kg/m³, wysoka temperatura utrzymuje materię w stanie plazmy, natomiast gęstość gazu na powierzchni spada w przybliżeniu wykładniczo i w fotosferze (obszarze uznawanym za powierzchnię) wynosi 10-4 kg/m³, czyli jest to prawie próżnia.

Na podstawie odmiennych właściwości plazmy i procesów w niej zachodzących, które wynikają z różnic w gęstości i temperaturze, wyróżnia się trzy różne obszary wewnątrz Słońca.

Historia

Początki

Na podstawie filmów z serii Transformers nieznana jest data ani okoliczności powstania Słońca.

Próba wyssania energii

Żniwiarz-0

Żniwarz Słońc w góach akcji 17 tys. lat p.n.e. - I próba wyssania energii ze Słońca

W czasach prehistorycznych, 17 tys. lat p.n.e. grupa pierwszych siedmiu Prime' ów przybyła na Ziemię, gdzie stworzyła Żniwarz Słońc - machinę pochłaniającą gwiazdy, by pozyskać z nich Energon. Ich celem było wyssanie całej energii ze Słońca. Ziemia straciłaby wtedy źródło światła i życia. Prime' owie zauważywszy, że na planecie pojawiło się życie(ludzie) zaniechali tych planów, jednak jeden z nich, Megatronus Prime się tym nie przejął i zamierzał zniszczyć Słońce. Potrzebna była do mu do tego Matryca Przywództwa. Nie chcąc do tego dopuścić pozostałych sześciu Prime' ów wszczęło bitwę przeciwko Megatronusowi. Mimo przewagi liczebnej sześciu Prime' ów Upadły wygrywał. W zaistniałej sytuacji sześciu Prime' ów zdudowało swój grobowiec stworzony z własnych ciał i ukryli w nim Matrycę, by uchronić ją przed Upadłym.

1000px-Star Harvester

Żniwarz Słońc w Egipcie w 2009 r. - II próba wyssania energii ze Słońca

Upadły zorientował się, gdzie jest Żniwarz dopiero 19 tys. lat później w 2009 r. na podstawie informacji wyciągniętych z Sama Witwicky' ego(po dotknięciu odłamka Wszechiskry Sam widział symbole prowadzące do Żniwarza Słońć), czeo dokonał Megatron korzystając z ,,usług" ,,doktora"(kosmity). Upadły zdobył Matrycę i próbował wyssać energię ze Słońca. Został jednak w ostatniej chwili pokonany przez Optimusa Prime' a, który go zabił i zniszczył Żniwarz.

Dalsze losy

Przez kolejne lata Słońce pełniło wciąż swoją funkcję - oświetlanie i ocieplanie Ziemi. Nigdy już nie próbowano wyssać z niego energii